Teknaf’ta insanlar bizden çok farklı bir hayatı yaşıyorlar. Çok farklı! Bir fikir vermesi açısından söylüyorum; Bangladeş’te insanlar çok fakir. Bangladeş’in en güneyinde bir bataklıkta yaşayan insanlar yani Arakanlılar ise çok daha fakir. 10 kişilik bir aile, Türkiye’de küçük bir oda ne kadar büyüklükte ise, öyle büyüklükte bir barakayı ev olarak kullanıyorlar. Yalnız bu barakayı sizin odanızdan ayıran en önemli fark, içinde elektriğin olmaması.

Hazreti Allah Kevser Suresi birinci ve ikinci ayetlerde şöyle buyuruyor: “Rasulüm, biz sana Kevser’i verdik. Şimdi sen Rabbine kulluk et ve kurban kes.”

Bu sureye dayanarak, bizler, Hazret-i Allah’ın emirlerinden biri olan kurban kesimini sürdürmeliyiz. İnsani bir kuruluş olarak The National Humanitarian Foundation (PKPU), “Kurbanlıklar takımada boyunca dağıtılıyor” anlamına gelen “sebar qurban nesantara (sqn) 1427 h” adlı bir program yürütüyor.

İnfak ve kardeşlik elçileri
Hani Çağrı filminin başında bir sahne vardır, hatırlar mısınız? Hz. Peygamber’in İslam’a davet mektubunu taşıyan elçiler, dörtnala çölün ortasında koşarlar, sonra bir noktada, birbirlerine selam vererek ayrılırlar. Her biri farklı bir ülkeye doğru yol almaktadır, ellerinde hidayet muştularıyla…

Türkiye’nin güneyinde yer alan ancak Türkiye’ye sınırı olmayan Ürdün Haşimi Krallığı, güneyde Suudi Krallığı, doğuda Irak, kuzeyde Suriye ve batıda Filistin ile çevrilidir. 1947 yılında bağımsızlığına kavuşan Ürdün, Ortadoğu’nun en kutsal yeri olarak kabul edilen, Müslümanlar için “verimli hilal” olarak adlandırılan bir üçgende yer almaktadır. Ülke, kutsal olduğu kadar problemli de olan bölgelerin ortasında, kargaşadan uzak, bir denge siyaseti ile yönetilmeye çalışılmaktadır. 5 milyonluk toplam nüfusunun %60’ından fazlası Filistinli mültecilerden oluşmaktadır. Okuma yazma oranı, dünya ortalamasının çok üzerindedir. Ürdün, kurduğu üniversiteleri ile bölgenin gelecekteki cazibe merkezi olmaya aday bir ülkedir.

Taşı delen suyun çokluğu değil, damlaların sürekliliğidir.”

Ürdün, dışarıdan bakıldığında Ortadoğu’da büyük devletlerin arasında sıkışmış, yapacakları sınırlı bir devlet görüntüsü verse de; aslında “ara”da değil, “merkez”de bir ülke. Yaklaşık iki milyon Filistinli mülteciye ev sahipliği yapması yetmiyormuş gibi, şimdi de yaklaşık bir milyona yakın Iraklı, Ürdün’de yaşıyor. Ürdün Ortadoğu’da olan çatışma ve problemlerden dolaylı olarak en çok etkilenen ülke. Bizler için Ürdün’e gitmek, bir nevi bu durumu yerinde gözlemlemek ve oradaki mültecilerin durumunu, sıkıntılarını ve problemlerini yakından incelemek demekti. Elimizden gelenler, yapılması gerekenlere göre “çok az” olmasına rağmen, “Taşı delen suyun çokluğu değil, damlaların sürekliliğidir.” felsefesini şiar edinerek çıktık yola.

İHH’nın 2006-2007 yılı Kurban Organizasyonu dahilinde yurtiçinde, Kırşehir’de toplu kesim yapılmıştır. Bayramın ikinci günü başlayan kesimlerimiz, o gün akşam itibariyle bitmiş ve etler o gece dinlenmeye bırakılmıştır. Ertesi gün ise etler belli kilolarda bölünerek paketlemeye başlanmıştır. Bütün gün paketleme devam etmiş; bu işlem bitince etler araçlara yüklenmiştir. Bir araç doğu ve güneydoğu illerine yani Adıyaman, Şanlıurfa, Mardin, Diyarbakır, Bitlis, Bingöl, Elazığ, Van, Erzurum’a ulaşıp, oradaki görevli arkadaşlarımıza etleri teslim etmiştir. Diğer aracımız ise Sakarya, Yalova ve İstanbul’a etleri getirmiştir. Bu illerdeki görevli arkadaşlara vakıf merkezinden de arkadaşlar katılmış ve dağıtımlar gerçekleştirilmiştir. Tüm illerde dağıtımlar eksiksiz ve problemsiz olarak tamamlanmıştır.

İHH 2006-2007 kurban görevlisi olarak 29 Aralık 2006 tarihinde yola çıktığımız Suriye’ye, indiğimizde gece saat 01:30’du. Bizi karşılamaya gelen Hamza kardeşimizle birlikte kalacağımız eve vardığımızda ise saat 02:30 olmuştu. Suriye, bayramı bizden bir gün erken yapıyordu ve o gece iki saatlik uyku ile sabah erkenden kalkıp bayram namazını müteakip, işimize başlamak zorundaydık. Sabah hava güneşliydi fakat 0°C civarındaydı. Kesim yerimiz olan mezbahanelerde işe başladık ve ikindi ezanı sonunda işimizi bitirdik

Yıllardır İHH gönüllüsü ve görevlisi olarak birçok yurtdışı programına iştirak etmiştim. Bu seferki diğerlerinden biraz farklı idi. 29 Aralık günü Lübnan’a uçarken, içimde çok karmaşık duygular vardı. Lübnan, şüphesiz Ortadoğu’nun Filistin’den sonraki en büyük kilit noktası. Bu yolculukla, Ortadoğu’daki sorunlar yumağının merkezine ulaşma imkanı elde edecektim ve yine bu yolculukla yıllarca dünya medyası ve Müslümanlarının gündemini meşgul eden iç savaşın izlerini ve belki de dünyanın en acımasız iç savaşlarından birine sahne olan bu toprakları, Batılı güçlerin ve yeni Ortadoğu’nun tiyatro sahnesini görebilecektim.