Sierra Leone’den dönüyorum, Dubai-İstanbul seferini yapan uçaktayım. Evrensel ve ahlaki bir sorumluluğu yerine getirmenin huzuruyla uçaktaki Türk yolcularla muhabbete başladım. Kurban Bayramı tatilini Hindistan’da geçirmiş iki Türk ailesi vardı. Şuradan buradan konuşurken, yol parası hariç yedi bin dolar masraf yaptıklarını söylediler. Ben de Batı Afrika’dan, Sierra Leone’den geldiğimi söyledikten sonra kısaca İHH’dan bahsedip, kurban organizasyonu için orada olduğumu anlattım. İçlerinden bir kadın, ”Türkiye’de yoksul kalmadı mı ki, o kadar parayı Afrika’nın ortasına döktünüz?” demez mi? Ne diyeceğimi bilemedim. “Siz bir misafirliğe giderken yanınıza hediye almaz mısınız? 20 tane inek kurban ettik, Türklerin, Türkiyeli Müslümanların selamını götürdük. Tanışmış olduk. Misyonerlerin faaliyetlerine karşılık yalnız olmadıklarını hissettirdik” dedim, kendi ülkemizdeki yoksulların öncelikli olarak gözetildiğini anlatsam da bu sözlerin hiçbiri kar etmedi. Beni tabir caizse ‘vatan haini’ ilan ettiler. Kendileri söz konusu olduğunda çok rahat davranan insanlar başkaları söz konusu olduğunda duyarsız kalabiliyorlar…