Uzun ve meşakkatli bir yolculuktan sonra bir yıl önce ziyaret ettiğimiz sahipsiz ülke Bangladeş’e tekrar merhaba dedik. Bangladeş’te yetimlerimiz var bizi bekleyen, ülke genelinde 200’den fazla yetimhanede pırıl pırıl masum çocuklar var. İçlerinden birine takılıyor gözümüz, Allah’ım ne kadar tatlı, ne kadar masum, ne kadar çocuk. Başını okşayıp adını soruyoruz. Ali diyor utanarak, bir bakışı var ki, insanın içini delip geçiyor. Çocuklarım geliyor aklıma, kızımın “Baba bayramda herkesin babası evde sen gidiyorsun.” sözleri çınlıyor kulağımda.