İHH’nın Rusya’nın Adıgey-Şapsığ bölgesinde, her sene yapmış olduğu kurban
organizasyonu, bu sene yine çok güzel geçti. Müslümanların daima baskı altında
olduğu bu topraklarda, kurbanların kesimi yine aşikar yapılamadı. İsterdik ki,
tüm kurbanlar bir şölen havasında kesilsin ve herkes bu bayramın tadına varsın.
Ancak bu durum bölgemizde mümkün değil. Açık açık pankartlarımızı asıp kurban
kesmek mümkün olmadı. Bazen evlerin dışarıdan görülmeyen avlularında, bazen
köylerin dışında, bazen de kapalı mekanlarda hayvanlar kurban edildi.
Bu sene kurbanlarımızı Adıgey-Şapsığ Cumhuriyeti’nin başkenti Maykop’ta,
ayrıca Adıgeyski, Natuxay, Tahtamukay, Yablanovsk rayonlarında kestik. Daha
sonra etleri paketleyerek, bu yerlerdeki, öncelikle yaşlı ve kimsesizler olmak
üzere, birçok ihtiyaç sahibine dağıttık. Her ne kadar kurbanları keserken çok
rahat davranamadıysak da, etleri dağıtırken, herkese, bu etlerin Türkiye’den
geldiğini söyledik. Bu durum, bazı insanları mutlu etmesinin yanı sıra,
bazılarını da şaşırttı. Buradaki birçok kişinin Türkiye’de hala akrabaları var.
Bazıları, bu kurbanları, akrabalarının ve Türkiye’deki Müslümanların
gönderdiğini duyunca, hem şaşırdı hem de ağladı. Gözyaşlarını tutamayanların başında,
yaşlılar geliyordu. Bu bölgede yaşayan yaşlılar, çok sıkıntılı günler
geçirmişler. Savaşlar, katliamlar ve sürgünler görmüşler. Çoğunun dünyadan
hiçbir ümidi kalmamış. Çocuklarının nerelerde olduğundan habersizler. Belki bir
yıl boyunca, bizden başka hiç kimse kapılarını çalmamış. Adıgey-Şapsığ
bölgesinde, çok duygulu anlar yaşadık. Eski komünist dönemden kalma bir huy
olarak, bazıları bizden tedirgin olsa da, onlarla biraz konuşunca ortam hemen yumuşuyor
ve koyu sohbetlere başlıyoruz. Bizleri evlerine davet ediyorlar. Buradaki
adetler gereği, hiçbirine hayır diyemiyoruz. Onlarla uzun uzun sohbet ediyoruz.
Bu sohbetler her ne kadar işimizi uzatsa da buna aldırmıyoruz. Kurbanın gerçek
manası da bu değil mi? Onlarla yakınlaşıyoruz, verdiğimiz et bahane…
Aslında bu insanlara, onları hatırladığımızı bildirmek, onlara kurban eti
vermekten daha önemli. Şu anda bölgede sıcak bir savaş yok ama bu topraklarda yıllarca
sıkıntı hiç eksik olmadı. Çok zulüm ve işkence gördü bu insanlar. Birçoğunun akrabası
bugün Türkiye’de, Suriye’de, Ürdün’de yaşıyor. Ama bize en sıcak olan yer
Türkiye gibi geliyor. Oradan her sene gelen kurbanlar, bizi birbirimize daha da
yaklaştırıyor. Buradaki herkes, sizlere defalarca dua ederek, etleri kabul
ediyor. İnşallah gelecek yıllarda, Adıgey-Şapsığ
bölgesinde daha çok kurban keser, bu
vesileyle daha çok insana ulaşırız.
Adıgey-Şapsığ Foto Galerisi
|
